Teatr Rawa został założony przez dwójkę aktorów: Ewę Kubiak i Huberta Bronickiego w 2011 roku, jako niezależny teatr zawodowy. (Nazwa – rzeczułka Rawa gdzieniegdzie wychynąwszy z podziemnych kanałów ukazuje się Katowiczanom, również marka żyletek groźnych dla skóry, lecz nie dla życia, bo z ostrością miała przysłowiowo nie pod drodze).
Twórcy reklamują, że: Teatr Rawa powstał z twórczej ciekawości, chęci rozwoju i poszukiwania własnej ścieżki. Umożliwił współpracę artystom, którzy nie mieliby szans spotkać się zawodowo w innych instytucjach.
Do Jaworzna przybyli po raz pierwszy, by przekonać panie przed Dniem Ich święta, że każda Pani będzie zadowolona. Właściwie nie wiadomo z czego, bowiem zaczyna się od zamieszania i zamieszaniem się kończy. Trójkąt miłosny jaki utworzył Damian (pierwszy nieznany, bo na scenie się nie pojawia) z Martyną (Ewa Kubiak) zdecydowanie nie odpowiada jego żonie Joli (Ewa Kubiak). Jola wpada więc i urządza awanturę, grożąc, że wszystko wypaple mężowi, prezesowi firmy produkującej wózki widłowej (drugi nieznany).
Akurat mieszkanie remontuje Waldemar – malarz (Dariusz Wiktorowicz), który wstydzi się pośledniej fuchy, więc przedstawia się raz jako dekorator, drugi raz jako Aktor. W obu rolach jest równie sprawny! Martyna wpada zatem na wyborny pomysł – przekonuje Waldka (niezgorszą sumą), by zagrał męża przed Jolą, wziął na siebie cały bagaż jej pretensji i uraz za męża – prezesa, który pozostanie w błogiej nieświadomości wybryków żony.
Jola urządza awanturę – jednak nie uwodzicielce, lecz widzom. Z impetem wpada na salę, atakuje kobiety, kłóci się, grozi pobiciem, przymila się do panów podobnych do Damiana (czyli łysych) – wprawiając publikę znakomitą interakcję w podziw i pełnych radości zderzeń sytuacyjnych – bo nie wszyscy tracą język w gę… ustach. Niektórzy potrafią skonsternować awanturniczą aktorkę.
Panie z widowni z zadowoleniem obserwują zabawne perypetie fałszywego trójkąta z przyszywanym mężem. Waldek staje na wysokości zadanie, że zadowala zdradzoną małżonkę, która z impetem „mści się” za doznane krzywdy. Drugą panię też jest gotów zadowolić, niestety następuje koniec spektaklu.
Twórcy Rawy informują – Stworzyliśmy teatr esencjonalny, minimalistyczny, zachęcający do rozmowy. Faktycznie – zaledwie troje aktorów (za to jakich! – brawa) przez dwie radosne godziny bawiło na niezłym poziomie językowym i doskonałym aktorskim publiczność.
Dodają też – W spektaklach celebrujemy chwilę, szczerość, autentyczność, uznając je za sedno zdarzenia teatralnego. W ramach tychże obietnic koniec spektaklu wcale nie oznaczał końca spotkania z aktorami. Z radością najpierw podziękowali za współpracę, bo komedia, a szczególnie fasa, a właściwie każdy spektakl teatralny bez interakcji z widownią nie ma siły emocji, która sprawia, że teatromani są nienasyceni i raz za razem wypełniają fotele (i portfele artystów). Opowiedzieli o swoim Teatrze, poprosili i reakcje na wszelakich forach internetowych, w rozmowach z sąsiadami, współpracownikami, klientami – każdym, kto zapełni salę teatralną. Przedstawili się. Szczególną życzliwość, sympatię zdobyła Jola – Kaśka Dudek. Rodowita jaworznianka. Nasza! Z Jaworzna, dokładnie to z Jerozolimy, bo uczyła się na Lipowej, w SP nr 6. A co? Nam z Jaworzna wszystko można! Mamy naszych wspaniałych aktorów, piosenkarzy, muzyków, pisarzy, plastyków.
I super, że o rodzinnej miejscowości nie zapominają!
Waldek (Dariusz Wiktorowicz) też nasz, choć urodził się w Łodzi, wybrał Jaworzno, mieszka i działa w naszym grodzie, który w tym roku obchodzić będzie 125 urodziny – uzyskania praw miejskich!
Na podstawie farsy „Dekorator” Autor: Donald Churchill Tłum. Klaudyna Rozhin Reżyseria: Hubert Bronick
Obsada:
MARTYNA – Ewa Kubiak – 1Nagrody 2023 49. Tyskie Spotkania Teatralne, Tychy – I Nagroda Ewa Kubiak, Bartosz Socha, Hubert Bronicki „Za szlachetną wierność teatralnej konwencji i gatunkowi; za skromność, prostotę i pokorę w efekcie której, przy użyciu minimalnych środków powstała metafora wykraczająca daleko poza teatralne sale; za artystyczne ryzyko podjęte świadomie na rzecz niepokojącej i poruszającej opowieści o świecie.” – Pinok i Barbie, Teatr Rawa, Katowice, prem. 25 listopada 2023
WALDEK – Dariusz Wiktorowicz- ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi, był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Dzieci Zagłębia w Będzinie, jednocześnie występował w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Wystąpił w 20 filmach, mi.in. Klan, Kariera Niksia Dyzmy, Licencja na wycjowanie, M jak miłość, Korona królów (jako Siemowit). Mieszka od 14 lat w Jaworznie
JOLKA – Katarzyna (Kaśka) Dudek to polska aktorka teatralna, filmowa i dubbingowa, absolwentka Szkoły Aktorskiej Teatru Śląskiego, związana głównie ze scenami na Śląsku. Znana z ról w teatrach (m.in. Teatr Śląski, Teatr Gry i Ludzie) oraz produkcjach telewizyjnych jak „Dzielnica strachu” i „Na sygnale. Rodowita jaworznika (Sp nr 6, LO nr 1) – jaworznicka PATRYJOTKA!
