Światowy artysta, Marian Folga, ponieważ lubi podróże, w wakacje trafił do Portugalii. Bynajmniej nie po to, by degustować porto, lecz współtworzyć.
Portugalia od około 500 lat znana jest z przepięknej architektury kościołów, klasztorów, nawet dworcach kolejowych oraz pomników, których elementy wykonane są z ceramicznych płytek zwanych azulejo. Ten ceramiczny wyrób przybył wraz z Arabami na Półwysep Iberyjski w XIII wieku. Kafelki azulejo opowiadają historię kraju i pokazują jak kształtowała się kultura. Są jedną z form wyrazu artystycznego, która nie tylko zachwyca ale i ma ogromną wartość.
Te właśnie płytki stały się tegoroczną inspiracją dla grupy artystów bodypaitingu, wśród których znalazł się oczywiście Marian Folga.
Co roku w Agueda w Portugalii odbywa się jeden z najbardziej znanych letnich festiwali sztuki ulicznej w Europie.
Największą atrakcją jest Umbrella Sky Project – tysiące kolorowych parasoli zawieszonych nad ulicami centrum miasta. Oprócz tego odbywają się: koncerty plenerowe, pokazy artystyczne,
wystawy i murale, instalacje świetlne, targi rękodzieła i lokalnej gastronomii.
Edycja 2026 trwała od 4 do 26 lipca.
– W festiwalu wziąłem udział pod kierownictwem Vilija Vitkute ze Szwecji, która była twórczynią projektu. Lubię z nią współpracować. Rok temu w Portugalii, dwa lata wcześnie we Włoszech aranżowaliśmy eventy, teraz wspólnie stworzyliśmy spektakl taneczny z elementami bodypaintingu. Intencją było połączenie bodypaintingowej sztuki kamuflażu, wtapiana odpowiednio pomalowanych osób w tło, tak by powstała ogromna płytka ceramiczna w kolorach typowych dla azulejo – białym i niebieskim. Te kolory nie są przypadkowe – są efektem fascynacji XVI wiecznych Portugalczyków, którzy wówczas właśnie odkryli Chiny, chińska porcelaną, ozdabianą właśnie scenkami rodzajowymi w tych kolorach. Warto pamiętać, że mimo różnic, jesteśmy niezwykle podobni – genetycznie, organicznie, fizycznie i artystycznie. Przez wieki łączyli się i rozmnażali nie tylko ludzie, lecz także przenikały się kultury, dzieła tworów ludzkich – tak przemysłu, jak i sztuki. Zawsze byliśmy zatem globalną wioską, choć bez sensu staraliśmy się i staramy temu zaprzeczyć.
W projekcie wzięli udział: Vilija Vitkute (Szwedka – bodypainting) Martina Ghin (Włoszka – bodypainting), Eszter Rápolthy (Węgierka – choreografia) i Marian Folga (Polak – bodypainting). Tancerki występowały przed Portugalczykami, a pewnie także innymi nacjami, które przybyły, by uczestniczyć, bawić się pokazem. Dziewięć tancerek, które wzięły udział w naszym spektaklu, reprezentowało aż siedem krajów, a tańczyły, jakby były z jednej jurty. Są na zdjęciu, przypominającym nasze, kiedyś modne w szkołach tablo, na nim nazwiska i narodowości.
Vilija, która wymyśliła nazwę widowiska „Mind and Hearts”, przygotowała ogromne płótno długości 6 na 7 metrów, które tworzyło scenografię do 40 minutowego spektaklu połączonego z bodypaintingiem, ja z Martiną wyznaczaliśmy swoje płótna. Przez około 10 dni była tworzona choreografia do spektaklu, łącząc ze sobą sztukę ciała, bodypaintingu i kamuflażu – wtapiania tancerek w tło. Spektakl odbywał się w plenerze, a próby i przygotowania w Willi Artystycznej znajdującej się w Agueda. Pokaz bodypaintingu, czyli kamuflaż do wcześniej przygotowanych teł, odbył się 4 lipca. Moje tło było z lewej strony, Viliji w środku, a Martiny z prawej.
W następnym dniu każdy z artystów malował po 3 tancerki do własnego tła, które zostały połączone później w jedną całość.
Widzowie, którzy przybyli do parku w Aguedzie, z zaskoczeniem i zachwytem podziwiali wyłaniające się z tła postaci, które jeszcze przed momentem wydawały się nieruchomym, przedmiotowym elementem obrazu.
Słuchać było czasem piski zaskoczonych pań, okrzyki podziwu panów, czasem westchnienia koneserów, a potem burzę oklasków. Szkoda, że Was nie było. Zapraszam za rok.
Marian Folga
